II Rzeczypospolita Polska

Państwo które nadal trwa

II Rzeczypospolita Polska

Państwo które nadal trwa

II Rzeczypospolita Polska Państwo które nadal trwa

II Rzeczypospolita Polska
Państwo które nadal trwa

II Rzeczypospolita Polska
Państwo które nadal trwa

Rzeczypospolita Polska
( na uchodźctwie )
Państwo które nadal trwa

Senat potwierdza chaos prawny i brak ciągłości Rzeczypospolitej

Analizując porządek prawny panujący obecnie w Polsce, należy stwierdzić jednoznacznie, że nasze państwo zostało pozbawione jakichkolwiek jasnych regulacji, które mogłyby w rzetelny sposób stanowić trzon i kręgosłup dla powszechnie stanowionego prawa.

Dowodem na to jest fakt, iż w 1998 roku, czyli po zatwierdzeniu Konstytucji Kwaśniewskiego w 1997, Komisja Ustawodawcza Senatu III RP zatwierdziła projekt uchwały dotyczącej przywrócenia ciągłości prawnej II Rzeczypospolitej Polskiej i III Rzeczypospolitej Polskiej. Sytuacja ta w jasny sposób przedstawia rzeczywisty problem ciągłości Rzeczypospolitej oraz chaos konstytucyjny, ponieważ kolejno:

 Komisja Ustawodawcza Senatu III RP potwierdza chaos prawny i brak ciągłości Rzeczypospolitej

 w referendum odnośnie Konstytucji Kwaśniewskiego zagłosowało tylko 42,86% upoważnionych, co oznacza, że Naród nie wyraził swojej woli co do akceptacji proponowanej Konstytucji (wymóg stanowi 50% +1 osoba), Konstytucja Kwaśniewskiego została zatwierdzona nielegalnie;

w Konstytucji Kwaśniewskiego nie ma zapisu, który uchyla wcześniejszą Konstytucję Kwietniową, a tego wymaga prawo;

II Rzeczpospolita Polska począwszy od wybuchu II wojny światowej w 1939 roku, po dziś dzień zachowała swoją ciągłość w oparciu o Konstytucję Kwietniową i rząd na uchodźstwie;

jeżeli Konstytucja Kwaśniewskiego nie została zatwierdzona przez Naród oraz nie uchyliła skutecznie poprzedniej, a II RP nie utraciła swojej ciągłości, oznacza to, że jedynym, najwyższym aktem prawnym, który obowiązuję w Rzeczypospolitej Polskiej jest Konstytucja Mościckiego z 1935 roku, a jedyny legalny Urząd Prezydenta sprawuje Jan Zbigniew Potocki.

Na dowód powyższego należy przytoczyć tutaj ustalenia Komisji Ustawodawczej Senatu z dnia 17 marca 1998 roku,  które jasno potwierdzają wyżej przedstawione tezy (cały zapis archiwalny z prac komisji senackiej można znaleźć tutaj).

Senat stwierdza ciągłość prawną II Rzeczypospolitej Polskiej i III Rzeczypospolitej Polskiej jako suwerennego i niepodległego państwa polskiego.

Senat uznaje państwo utworzone w wyniku II wojny światowej na ziemiach polskich i funkcjonujące w latach 1944-1989 za niedemokratyczne państwo o totalitarnym systemie władzy, będące elementem światowego systemu komunistycznego, pozbawione suwerenności i nie realizujące zasady zwierzchnictwa Narodu.

Senat uznaje, że Ustawa Konstytucyjna Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 23 kwietnia 1935 roku (Dz.U. Nr 30, poz. 227) oraz wydane w jej wykonaniu akty normatywne - nie zostały w latach 1944-199 skutecznie uchylone ani zastąpione przez narzuconą konstytucję niesuwerennego państwa z dnia 22 lipca 1952 roku (Dz.U. Nr 33, poz. 232 z późniejszymi zmianami).

Senat wyraża wdzięczność działającym na podstawie Konstytucji kwietniowej organom państwowym, stanowiącym legalne organy władzy Państwa Polskiego, za ich pracę dla Ojczyzny oraz wszystkim tym, którzy w kraju i na obczyźnie walczyli o przywrócenie niepodległości i suwerenności Rzeczypospolitej Polskiej.

Senat uważa za niezbędne podjęcie prac legislacyjnych w zakresie objętym niniejszą uchwałą, w celu stwierdzenia nieważności aktów normatywnych stanowiących w Polsce w latach 1944-1989, w szczególności w dziedzinie: ustroju i organów państwa, praw i wolności jednostek, w tym obywatelstwa polskiego, represyjnych unormowań prawa karnego, stanowiących narzędzie prześladowania za działalność niepodległościową i polityczną oraz unormowań prawa administracyjnego i cywilnego, na podstawie których dokonano niesprawiedliwych przekształceń własnościowych.

Jednocześnie Senat uważa, że powinny pozostać w mocy skutki aktów prawnych zgodnie z wymogami demokratycznego państwa prawnego, z zapewnieniem przywrócenia praw niesłusznie odebranych oraz ochrony praw słusznie nabytych.