II Rzeczypospolita Polska

Państwo które nadal trwa

II Rzeczypospolita Polska

Państwo które nadal trwa

II Rzeczypospolita Polska Państwo które nadal trwa

II Rzeczypospolita Polska
Państwo które nadal trwa

II Rzeczypospolita Polska
Państwo które nadal trwa

Rzeczypospolita Polska
( na uchodźctwie )
Państwo które nadal trwa

Dekret z dnia 22 listopada 1938 r.o rozwiązaniu zrzeszeń wolnomularskich

Dz.U. 1938 nr 91 poz. 624 Dziennik Ustaw193891poz. 624
Dekret Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 22 listopada 1938 r. o rozwiązaniu zrzeszeń wolnomularskich.
Tekst ogłoszony: D19380624.pdf
Data ogłoszenia:1938-11-24
Data wydania:1938-11-22
Data wejścia w życie:1938-11-24
Organ wydający: PREZYDENT RZECZYPOSPOLITEJ

Sprawa masonerii W grudniu 1937 r. poseł Juliusz Dudziński z Bezpartyjnego Bloku Współpracy z Rządem Józefa Piłsudskiego (BBWR) złożył interpelację w sprawie masońskiego spotkania w siedzibie Naczelnej Dyrekcji Lasów Państwowych w grudniu 1936 r, na co ówczesny premier Felicjan Sławoj-Składowski (mason) odpowiedział, "że nie uważa za potrzebne wydawanie dalszych zarządzeń w poruszanej przez interpelanta sprawie"(Koredczuk). Na posiedzeniu Sejmu w lutym 1938 r. premier Sławoj-Składowski, odpowiadając na kolejne wystąpienie posła Dudzińskiego, najpierw zbagatelizował sprawę: "Przejdźmy do tej samej sprawy, do tych strasznych masonów . Sprawa masonerii, naprawdę jest tyle zagadnień w Polsce i tyle rzeczy ważniejszych, jeszcze ustawowo nieuporządkowanych, że z konieczności ta sprawa jest w zawieszeniu" - a potem otwarcie pogroził posłowi: "Panie kolego Dudziński, życzę Panu dobrze, ostrożnie, bo masoneria już niejednego skróciła" Czy to coś nam przypomina? Polityczna konieczność Pomimo pogróżek, inicjatywę przejął inny poseł - Władysław Budzyński, członek Obozu Zjednoczenia Narodowego (OZN). 25 marca 1938 r. Budzyński przedłożył projekt ustawy o zwalczaniu masonerii, za co został usunięty z OZN. Kordeczuk relacjonuje: "Polityczna konieczność delegalizacji masonerii przez rząd z jednej strony, z drugiej zaś chęć uniknięcia niewygodnej dla niego dyskusji na ten temat w Sejmie i i Senacie, spowodowały, że rząd postanowił to przeprowadzić z ich pominięciem" Po rozwiązaniu Sejmu 13 września 1938 r. dekret oparty na wniosku złożonym przez posła Budzyńskiego i opracowanym przez Ministerstwo Spraw Wewnętrznych podpisał Prezydent RP. W czasie prac przygotowawczych w MSW "przeniesiono w stan spoczynku dwu wyższych urzędników ministerialnych - Z. Dworzańczyka i E. Kipę, o których od lat wiadomo było, że są działaczami wolnomularskimi" (Kordeczuk).

Dekret Prezydenta Rzeczpospolitej z 22 listopada 1938 r. o rozwiązaniu zrzeszeń wolnomularskich (na podstawie art. 55 ust. (2) ustawy konstytucyjnej) zawiera następujące główne postanowienia:

"Art. 1 (1) Zrzeszenia wolnomularskie (masońskie) uznaje się za rozwiązane na mocy samego prawa; 
art. 1 (2) Minister Spraw Wewnętrznych rozwiązuje zrzeszenia zależne od wolnomularstwa;
art. 1. (3) Majątek rozwiązanych zrzeszeń przeznacza się na cele dobroczynności publicznej, archiwa zaś i dokumenty przekazuje się na rzecz Państwa.
Art. 2 (1) Kto bierze udział w związku wolnomularskim lub taką działalność popiera podlega karze więzienia do 5 lat i grzywny;
art. 2 (2) Kto taki związek zakłada lub nim kieruje podlega karze więzienia na czas nie krótszy od 2 lat i grzywny.
Art. 3 (1) Kto uczestniczy w tajnej działalności zrzeszenia rozwiązanego na podstawie art. 1. (2) lub taką działalność popiera podlega karze więzienia do 5 lat i grzywny"

Źródło: "/Dokumenty/1938/Dekret z dnia 22 listopada 1938 r.o rozwiązaniu zrzeszeń wolnomularskich.pdf"